Τι είναι η λογοθεραπεία;

Η επιστήμη της λογοθεραπείας ασχολείται με την αξιολόγηση, διάγνωση και θεραπεία διαφόρων διαταραχών που σχετίζονται με την επικοινωνία, τον λόγο, την ομιλία, την κατάποση και τη φώνηση σε παιδιατρικό πληθυσμό και ενήλικες.

Πώς γίνεται η λογοθεραπεία;

Η διαδικασία της λογοθεραπείας περιλαμβάνει τα εξής στάδια:

Αξιολόγηση: Ο λογοθεραπευτής ξεκινά με τη διάγνωση της κατάστασης του ατόμου μέσω μιας εκτενούς αξιολόγησης. Αυτό περιλαμβάνει συζήτηση με τους γονείς , παρατήρηση της συμπεριφοράς και των δυσκολιών στην επικοινωνία, και τη χρήση ειδικών εργαλείων ή τεστ που μετρούν τις ικανότητες του ατόμου στην ομιλία, τη γλώσσα και την επικοινωνία γενικότερα.

Σχεδιασμός θεραπείας: Με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, ο λογοθεραπευτής καταρτίζει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα θεραπείας. Αυτό το πρόγραμμα περιλαμβάνει ασκήσεις και δραστηριότητες που είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες του ατόμου. Για παράδειγμα, σε περίπτωση προβλημάτων στην άρθρωση, ο λογοθεραπευτής θα δουλέψει με τον ασθενή για να διορθώσει την προφορά ή την αναγνώριση των ήχων.

Θεραπευτικές συνεδρίες: Η θεραπεία γίνεται σε προσωπικές συνεδρίες με τον λογοθεραπευτή και περιλαμβάνει:

Ασκήσεις άρθρωσης: Εξάσκηση για τη σωστή προφορά ήχων ή λέξεων.

Ασκήσεις γλώσσας: Προγράμματα για την ενίσχυση της κατανόησης και της παραγωγής γλώσσας (π.χ., σύνταξη προτάσεων).

Ασκήσεις φωνής: Δραστηριότητες για τη βελτίωση της ποιότητας της φωνής, της έντασης και της αναπνοής.

Ασκήσεις κατάποσης: Ανάλογα με την περίπτωση, ασκήσεις για να βελτιωθεί η διαδικασία της κατάποσης ή της σίτισης.

Αξιολόγηση της προόδου: Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο λογοθεραπευτής παρακολουθεί την πρόοδο του ατόμου και προσαρμόζει το θεραπευτικό πρόγραμμα, αν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει από μερικές εβδομάδες έως και μήνες, ανάλογα με την κατάσταση και τις ανάγκες του ατόμου.

Υποστήριξη για το σπίτι: Ο λογοθεραπευτής παρέχει καθοδήγηση και ασκήσεις για το σπίτι, ώστε η θεραπεία να συνεχίζεται και εκτός των συνεδριών. Συνήθως, προτείνονται δραστηριότητες που ενισχύουν τη γλωσσική ή επικοινωνιακή ικανότητα στο καθημερινό περιβάλλον του ατόμου.

3-5 χρονών είναι η ιδανική ηλικία καθώς τότε ο λόγος του παιδιού πρέπει να αναπτυχθεί σημαντικά. Γενικότερα όμως όσο πιο άμεσα τόσο πιο αποτελεσματική προβλέπεται να είναι η θεραπεία. 

Τι είναι η εργοθεραπεία;

Η εργοθεραπεία είναι μια θεραπευτική προσέγγιση που βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν τις δεξιότητες που χρειάζονται για να εκτελούν καθημερινές δραστηριότητες, είτε στο σπίτι, είτε στο σχολείο, είτε στην κοινωνία. Οι εργοθεραπευτές επικεντρώνονται στην ενίσχυση της κινητικότητας, της αντίληψης, της συγκέντρωσης και άλλων δεξιοτήτων που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού.

Πού βοηθά η εργοθεραπεία για παιδιά:

Ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων: Βοηθά στην ενίσχυση της λεπτής και της αδρής κινητικότητας (π.χ. πιάσιμο αντικειμένων, βάδισμα, αναρρίχηση).

Βελτίωση της συντονισμένης κίνησης: Διευκολύνει την ανάπτυξη της ισορροπίας και του συντονισμού, απαραίτητων για δραστηριότητες όπως το ποδήλατο ή το τρέξιμο.

Αναπτυξιακές καθυστερήσεις: Υποστηρίζει παιδιά με αναπτυξιακές καθυστερήσεις στην εκμάθηση των βασικών δεξιοτήτων που απαιτούνται για την καθημερινότητα.

Βελτίωση κοινωνικών δεξιοτήτων: Βοηθά τα παιδιά να μάθουν πώς να αλληλεπιδρούν με άλλα παιδιά και ενήλικες, ενισχύοντας τη συνεργασία και την επικοινωνία.

Ανάπτυξη της προσοχής και συγκέντρωσης: Ενισχύει την ικανότητα του παιδιού να παραμένει συγκεντρωμένο και να ακολουθεί οδηγίες, κάτι που είναι απαραίτητο για τη μάθηση και τις σχολικές δραστηριότητες.

Αναπτυξιακές ή ψυχολογικές διαταραχές: Βοηθά παιδιά με διαταραχές όπως η αυτιστική διαταραχή, η ΔΕΠΥ, ή η Δυσπραξία να αναπτύξουν τις δεξιότητες τους στην καθημερινή ζωή.

Βελτίωση στην αυτονομία: Ενισχύει την ικανότητα του παιδιού να εκτελεί καθημερινές δραστηριότητες όπως το φαγητό, το ντύσιμο και το παιχνίδι.

Θεραπεία σε παιδιά με τραυματισμούς ή αναπηρίες: Υποστηρίζει την αποκατάσταση μετά από τραυματισμούς ή εγχειρήσεις, βοηθώντας το παιδί να επιστρέψει στις δραστηριότητές του.

Η εργοθεραπεία έχει στόχο να ενισχύσει την ανεξαρτησία και τη λειτουργικότητα του παιδιού σε όλες τις πλευρές της καθημερινότητάς του, ενώ παράλληλα προάγει την ψυχική ευημερία και την αυτοεκτίμηση.

♦    Δυσκολία στους κανόνες και στη δομή των παιχνιδιών
♦    Δυσκολία στην αδρή κινητικότητα (δεν έχει καλή ισορροπία, σκοντάφτει)
♦    Μοιάζει να είναι αδύναμο
♦    Χάνει εύκολα τον προσανατολισμό του στο χώρο
♦    Δεν υπολογίζει σωστά τη θέση του σώματος του και χτυπάει συχνά σε αντικείμενα
♦    Δυσκολεύεται στη λεπτή κινητικότητα (δε μπορεί να χρησιμοποιησει σωστά το ψαλίδι, να κρατήσει σωστά το μολύβι, να παραμείνει μέσα στα πλαίσια στη ζωγραφική, να χειριστεί μικρά αντικείμενα)
♦    Δυσκολία σε καθημερινές συνθήκες (δε μπορεί να ντυθεί μόνο του, να φάει μόνο του, να δέσει τα κορδόνια του)
♦    Δε του αρέσει να χοροπηδά
♦    Δε του αρέσει να κάνει κούνια
♦    Είναι υπερκινητικό
♦    Είναι παθητικό
♦    Χαλάει συχνά τα παιχνίδια του
♦    Αποφεύγει δραστηριότητες καθημερινής περιποίησης (μπάνιο, χτένισμα, βούρτσισμα δοντιών, κόψιμο νυχιών)
♦    Δεν του αρέσουν οι αγκαλιές και τα φιλιά
♦    Το ενοχλούν ιδιαίτερα οσμές, υφές, θόρυβοι και αγγίγματα
♦    Υπάρχουν δυσκολίες στον ύπνο
♦    Διασπάται εύκολα η προσοχή του
♦    Δεν ακολουθεί εντολές

♦    Οι γονείς διαφωνούν ή έχουν απορίες σχετικά με τη διαπαιδαγώγηση
♦    Το παιδί έχει δυσκολίες στην εξέλιξη του και πρέπει να γίνει αξιολόγηση της νοημοσύνης
♦    Η οικογένεια έχει βιώσει κάποιο έντονο γεγονός: θάνατος, χωρισμός, ασθένεια κλπ
♦    Το παιδί παρουσιάζει αλλαγή σε διάφορες σημαντικές συμπεριφορές: αλλαγή στις σχολικές επιδόσεις, αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες, αλλαγή στον ύπνο
♦    Αποφεύγει άτομά ή/και πλαίσια (σχολείο, δραστηριότητα)
♦    Μιλάει για θάνατο
♦    Δείχνει να έχει κατάθλιψη
♦    Αποφεύγει κάθε διάλογο
♦    Λέει ψέματα
♦    Αυτοτραυματίζεται
♦    Δεν έχει έστω έναν καλό φίλο
♦    Έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση
♦    Έχει παραβατική συμπεριφορά
♦    Υπάρχει έντονη ανυπακοή
♦    Οι γονείς δεν εγκρίνουν τις φιλίες του παιδιού 

Το Bullying είναι ένα χαρακτηριστικό μοτίβο επανειλημμένης και εσκεμμένης βλάβης και εξευτελισμού των άλλων, από τη μεριά του «νταή» ως προς τους μικρότερους, πιο αδύναμους και γενικώς πιο ευάλωτους με οποιονδήποτε. Το Bullying διακρίνεται από την επιθετικότητα, με κύριο χαρακτηριστικό της τη σκόπιμη στόχευση όσων έχουν μικρότερη δύναμη.

Μορφές Bullying

• Λεκτικός εκφοβισμός (κοροϊδία, εξευτελιστικοί επιθετικοί προσδιορισμοί, απειλές για πρόκληση σωματικής βλάβης)
• Αποκλεισμός από ομάδες και δραστηριότητες
• Σωματικές επιθέσεις (κλωτσιές, σπρωξίματα, χτυπήματα)

Πού εκδηλώνεται το Bullying:

• Σχολικό πλαίσιο
• Παιδικές χαρές
• Ίντερνετ (Cyber ​​Bullying)

Χαρακτηριστικά θυμάτων Bullying:

• Έλλειψη αυτοπεποίθησης (ανασφαλή παιδιά)
• Αδυναμία υπεράσπισης του εαυτού
• Φοβισμένο προφίλ (κλαίνε και υποτάσσονται απευθείας στο νταή)
• Παιδιά χωρίς φίλους και “συμμάχους”
• Κορίτσια και αγόρια θυματοποιούνται εξίσου

Τι είναι η ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας);

Η ΔΕΠΥ είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να ελέγχει την προσοχή, την υπερκινητικότητα και την παρορμητικότητά του. Συνήθως εκδηλώνεται στην παιδική ηλικία και μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή ζωή του παιδιού, συμπεριλαμβανομένων των σχολικών επιδόσεων και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Σχετικά με τη ΔΕΠΥ:

Είναι η ΔΕΠΥ κληρονομική;

Ναι, η ΔΕΠΥ έχει γενετική βάση και μπορεί να κληρονομηθεί από τους γονείς.

Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά με γονείς ή αδέλφια που έχουν ΔΕΠΥ είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν τη διαταραχή.

Θεραπεύεται η ΔΕΠΥ;

Η ΔΕΠΥ δεν "θεραπεύεται" πλήρως, αλλά μπορεί να διαχειριστεί με διάφορους τρόπους.

Οι θεραπείες περιλαμβάνουν ψυχολογική υποστήριξη, συμβουλευτική, εργοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή.

Η συμπεριφορική θεραπεία και η εκπαίδευση των γονέων μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Που να απευθυνθεί ο γονέας για το παιδί του:

Ο γονέας θα πρέπει να συμβουλευτεί έναν παιδοψυχίατρο ή παιδοψυχολόγο για τη διάγνωση και την καθοδήγηση.

Μπορεί να απευθυνθεί επίσης σε ειδικούς παιδοψυχολόγους ή παιδαγωγούς με εμπειρία στη ΔΕΠΥ.

Σε περίπτωση που συνταγογραφηθεί φαρμακευτική αγωγή, ένας παιδίατρος ή παιδοψυχίατρος μπορεί να παρακολουθήσει την κατάσταση του παιδιού.

Επίσης, ο γονέας μπορεί να απευθυνθεί σε εργοθεραπευτή για να βοηθήσει το παιδί στην ανάπτυξη δεξιοτήτων που αφορούν τη συγκέντρωση, τον αυτοέλεγχο, την κοινωνικοποίηση και την εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων. Οι εργοθεραπευτές εφαρμόζουν στρατηγικές για να βελτιώσουν τη λειτουργικότητα του παιδιού στην καθημερινότητα και να διευκολύνουν την ένταξή του στο σχολείο και την κοινωνία.

Η ΔΕΠΥ μπορεί να διαχειριστεί με την κατάλληλη υποστήριξη και στρατηγικές, βοηθώντας τα παιδιά να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της καθημερινότητας

•    Δεν είναι αποτέλεσμα ανεπαρκούς γονεϊκής μέριμνας, όμως μπορεί να επηρεαστεί θετικά ή αρνητικά.
•    Δεν είναι τεμπελιά 
•    Δεν αφορά έλλειμμα κατανόησης ή νοημοσύνης

•    Τα συμπτώματα της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής δεν έχουν σκαμπανεβάσματα, αλλά είναι σταθερά.
•    Η βαρύτητα των συμπτωμάτων δεν είναι σε όλους ίδια
•    Κατά την εξέλιξη της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και κυρίως στην ενήλικη ζωή μπορεί η υπερκινητικότητα να μειωθεί.
•    Η λειτουργικότητα στη διαταραχή ελλειμματικής προσοχή & υπερκινητικότητας δύναται σε κάποιους να είναι στα φυσιολογικά επίπεδα. Όχι μόνο αυτό, αλλά είναι πιθανό άνθρωποι με διάσπαση προσοχής να είναι πολύ χαρισματικοί και ιδιαίτερα επιτυχημένοι στον τομέα τους.
•    Η διάσπαση προσοχής στη ΔΕΠΥ δεν αποτελεί εσκεμμένη συμπεριφορά

• Τα γονίδια μιας οικογένειας

• Η κατανάλωση ουσιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

• Η έκθεση σε περιβαλλοντικές τοξίνες, όπως τα υψηλά επίπεδα μόλυβδου

• Ο πρόωρος τοκετός και το χαμηλό βάρος του νεογέννητου

• Οι εγκεφαλικές βλάβες

Συμπτώματα ελλειμματικής προσοχής:

•    Αποτυγχάνει να προσέχει λεπτομέρειες ή κάνει απρόσεκτα λάθη
•    Δυσκολία να συγκεντρώνει την προσοχή του

•    Δεν δείχνει να προσέχει όταν του μιλούν
•    Δεν ακολουθεί οδηγίες ή δεν αναλαμβάνει καθήκοντα
•    Δυσκολεύεται να οργανώνει εργασίες και δραστηριότητες
•    Αποφεύγει ή δεν αναλαμβάνει εργασίες που απαιτούν σταθερή νοητική προσπάθεια
•    Συχνά χάνει πράγματα αναγκαία στις εργασίες του
•    Αποσπάται από άσχετους θορύβους
•    Ξεχνάει καθημερινές δραστηριότητες

Συμπτώματα υπερκινητικότητας-παρορμητικότητας

•    Υπερκινητικότητα
•    Κινεί νευρικά τα χέρια ή τα πόδια ή περιφέρεται ανυπόμονα
•    Σηκώνεται συχνά από τη θέση του σε απρόσμενο χρόνο
•    Τρέχει εδώ και εκεί ή σκαρφαλώνει ψηλά με ακατάλληλο τρόπο
•    Δυσκολεύεται να παίζει ήρεμα ή να συμμετέχει σε ήρεμες δραστηριότητες
•    Δίνει απερίσκεπτα απαντήσεις πριν ακόμα ολοκληρωθούν οι ερωτήσεις
•    Δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του
•    Διακόπτει ή παρενοχλεί τους άλλους

Η διάγνωση συνήθως γίνεται από τον γιατρό μέσω της παρατήρησης και της συζήτησης. Η συζήτηση γίνεται με το παιδί, με τους φροντιστές και μπορεί να εμπλακούν και δάσκαλοι ή άλλοι άνθρωποι του κοντινού τους περιβάλλον.

Τα συμπτώματα θα πρέπει να επιμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και να προκαλούν δυσλειτουργία στην καθημερινότητα του παιδιού. 

Η εργοθεραπεία καθώς μπορεί να βοηθήσει στους παρακάτω τομείς:

•    Βελτίωση της αισθητηριακής επεξεργασίας
•    Οπτική και απτική επεξεργασία 
•    Ικανότητα εναλλαγή προσοχής 

•    Χρονισμός 
•    Ικανότητα ολοκλήρωση δραστηριοτήτων
•    Βελτίωση μνήμης 
•    Βελτίωση οργάνωσης κίνησης 
•    Βελτίωση αδρής και λεπτής κίνησης
•    Βελτίωση πράξης
•    Ενίσχυση ανεξαρτησίας
•    Αύξηση ικανότητας προσανατολισμού στο χώρο και στο χρόνο

Η λογοθεραπεία καθώς μπορεί να βοηθήσει στους παρακάτω τομείς:

•    Ενίσχυση στην κοινωνική αλληλεπίδραση
•    Στη βλεμματική επαφή
•    Στη συγκέντρωση της προσοχής
•    Στις εκφράσεις του προσώπου και τις χειρονομίες
•    Σε άλλες μορφές μη λεκτικής επικοινωνίας
•    Στην σύναψη των κατάλληλων σχέσεων με συνομηλίκους
•    Στην υπερ-προσήλωση σε αντικείμενα και ενδιαφέροντα
•    αλλά και στη κατανόηση ή χρήση των μεταφορικών εννοιών

Η ψυχοθεραπεία γιατί:

Για την τροποποίηση της δυσλειτουργικής συμπεριφοράς του παιδιού ο Παιδοψυχολόγος χρησιμοποιεί συμπεριφοριστικές τεχνικές ενώ παράλληλα εκπαιδεύει και συμβουλεύει τους γονείς τόσο στις συμπεριφοριστικές τεχνικές όσο και στην απόκτηση δεξιοτήτων για την διαχείριση του παιδιού τους. Τέλος, για την θεραπεία παιδιών με ΔΕΠ-Υ είναι απαραίτητη η συνεργασία του Ψυχολόγου που ασχολείται με παιδιά και εφήβους με το σχολικό περιβάλλον του παιδιού.

 Ο Ειδικός δίνει κατευθύνσεις για 

•    την διαμόρφωση του χώρου της τάξης 
•    για την καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων του παιδιού
•    για την παροχή των κατάλληλων αμοιβών 
•    για την ορθή αφαίρεση προνομίων ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού 
•    για την εύρεση πηγών ανατροφοδότησης

Οι άνθρωποι που πάσχουν από ΔΕΠΥ πρέπει να προσπαθήσουν να ακολουθούν μια φυσιολογική, υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή.

Μερικοί άνθρωποι που πάσχουν από ΔΕΠΥ διαπιστώνουν ότι τα συμπτώματά τους φαίνεται να επιδεινώνονται μετά την κατανάλωση ορισμένων τύπων τροφίμων ή ποτών, ειδικά εκείνων που περιέχουν πρόσθετα συστατικά ή καφεΐνη. Σε αυτή την περίπτωση, προτείνεται να διατηρείται ένα ημερολόγιο φαγητού, ποτού και συμπεριφοράς, και να υπάρχει καθοδήγηση από διατροφολόγο για τη μείωση των συμπτωμάτων. Στο χώρο μας θα βρείτε και υπηρεσίες διατροφολόγου με εξειδίκευση στην διατροφή των παιδιών.

Τι είναι η Δυσλεξία;

Η δυσλεξία είναι μια μαθησιακή δυσκολία που επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να διαβάζει, να γράφει και να αναγνωρίζει λέξεις με σωστό τρόπο. Τα παιδιά με δυσλεξία μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την κατανόηση και την επεξεργασία του γραπτού λόγου, ενώ η νοημοσύνη τους συνήθως παραμένει φυσιολογική ή ακόμη και πάνω από το μέσο όρο.

Που οφείλεται η Δυσλεξία:

Γενετικοί παράγοντες: Η δυσλεξία συχνά κληρονομείται, καθώς υπάρχουν γονίδια που επηρεάζουν την ικανότητα του εγκεφάλου να επεξεργάζεται τη γλώσσα.

Διαταραχές στην επεξεργασία του λόγου: Ο εγκέφαλος των παιδιών με δυσλεξία επεξεργάζεται διαφορετικά τους ήχους, τις λέξεις και τα γράμματα, κάτι που προκαλεί δυσκολίες στην ανάγνωση και τη γραφή.

Αναπτυξιακοί παράγοντες: Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του παιδιού, μπορεί να υπάρξουν καθυστερήσεις ή δυσκολίες στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος διαχειρίζεται τη γλωσσική πληροφορία.

Βιολογικοί και νευρολογικοί παράγοντες: Ανισότητες στη λειτουργία και τη δομή του εγκεφάλου μπορεί να επηρεάσουν τη διαδικασία της μάθησης και της γλωσσικής επεξεργασίας.

Που να απευθυνθεί ο γονέας για το παιδί του:

Ο γονέας θα πρέπει να συμβουλευτεί έναν παιδοψυχολόγο ή ειδικό παιδαγωγό για τη διάγνωση της δυσλεξίας και την καθοδήγηση σχετικά με τις στρατηγικές και τις τεχνικές υποστήριξης.

Ενδέχεται να χρειαστεί να απευθυνθεί σε λόγοθεραπευτή, εάν το παιδί έχει επίσης δυσκολίες στην προφορά ή στην κατανόηση της γλώσσας.

Σε περίπτωση που το παιδί έχει σοβαρές δυσκολίες, μπορεί να συστήνεται και η συνεργασία με εργοθεραπευτή για να αναπτυχθούν δεξιότητες και στρατηγικές που θα διευκολύνουν τη λειτουργικότητα του παιδιού στη σχολική ζωή και την καθημερινότητα.

Επίσης, μπορεί να χρειαστεί να επικοινωνήσει με ειδικούς αναγνωρισμένους εκπαιδευτές ή ειδικά σχολεία για να παράσχουν εξειδικευμένη υποστήριξη και προγράμματα μάθησης που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του παιδιού με δυσλεξία.

Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη υποστήριξη είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και την εκπαιδευτική πορεία ενός παιδιού με δυσλεξία.

Η δυσλεξία θεωρείται σε μεγάλο βαθμό κληρονομική. Μελέτες έχουν δείξει ότι η δυσλεξία συνδέεται με γενετικούς παράγοντες, καθώς συχνά εμφανίζεται σε οικογένειες. Εάν ένας γονέας ή στενός συγγενής έχει δυσλεξία, υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να την εμφανίσουν και τα παιδιά.

Τι να κάνετε αν υπάρχει ιστορικό δυσλεξίας στην οικογένεια;

•Πρώιμη ανίχνευση: Παρατηρήστε την ανάπτυξη της γλώσσας και των αναγνωστικών δεξιοτήτων από μικρή ηλικία.

•Εκπαιδευτική υποστήριξη: Αν αναγνωριστούν δυσκολίες, παρέχετε στο παιδί υποστήριξη από εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.

•Συμβουλευτική γονέων: Οι γονείς μπορούν να βοηθηθούν ώστε να κατανοήσουν τη δυσλεξία και να παρέχουν κατάλληλη υποστήριξη στο παιδί τους.

Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη παρέμβαση μπορούν να κάνουν τη διαφορά!

Μια συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά.